VIA 5

Rob Riemen's de eeuwige terugkeer van het fascisme gaat ervan uit dat er bij de stemmers op Geert Wilders sprake is van een vrije keuze. In het stemhokje misschien ja theoretisch voor dat enkele korte moment. Maar door de bank genomen is er geen vrije keuze in het plannen van een eigen leven. Geen vrije keuze in het bepalen van een eigen vorm van naleven van geestelijke waarden die er toe doen. Wie zich niet overduidelijk conformeert aan de heersende norm en als was het het eigen geloof enthousiast en geïnspireerd opgaat in de ratrace en pikorde binnen het systeem wordt genadeloos gestraft. Wie kiest voor een eigen vrije keuze kan geen deel meer zijn van het systeem. Dus wat nou gebrek aan geestelijke waarden? Waag het eens die te hebben! Geestelijke waarden die afwijken van de VOC mentaliteit(s)normen en waarden in de gezamenlijke systematiek van de liberalen, in het bijzonder van de neo-liberalen, en de christenen. Dus onze huidige regeringscoalitie.

We gaan meemaken dat er nog veel meer gaat worden uitgesloten dan het tot nu toe het geval was. We gaan meemaken dat wie zich niet conformeert aan het fascisme wordt uitgesloten. Het fascisme dat zijn oorsprong heeft in het neo-conservatieve concurrerende corporatisme (neo-con-con-corp) VIA het bijbel boek van de christenen. Neo-liberale conservatieve neo-con-con-corp is slechts een nieuwe variant op de aloude systematiek van insluiten of uitsluiten van wat voordelig of nadelig is. En dan gaat het over mensen zonder een vrije keuze. Over slaven.

Slaven die in slavernij hun tijd van leven op de aarde moeten zien te leven. Binnen een systeem dat niet van (het) leven houdt. Nu zal ik weer een hoofdstuk integraal quoten uit het boek van Rob Riemen, de eeuwige terugkeer van het fascisme. Met mijn kanttekening dat dat fascisme nooit is weggeweest.

Hoofdstuk VII

Vier jaar na zijn roman La peste publiceert Albert Camus zijn grootste essay L'homme révolté (De mens in opstand), waarin hij de Europese cultuur peilt om een antwoord te vinden op de vraag waarom juist in Europa zich de ontmenselijking kon voltrekken, hoe in een hoge beschaving, met alle techniek en vooruitgang, zo talloos veel ontwikkelde mensen de waarden die het fundament van ons beschavingsideaal vormen, willens en wetens konden vernietigen. Het antwoord schrijft hij op de laatste pagina: 'De Europese volkeren geloven niet meer in wat is, in de wereld en in de levende mens; het geheim van Europa is dat het niet meer van het leven houdt'.

Niet meer van het leven houden. Dat is het gruwelijke geheim van de fascistische politiek en van de nihilistische kitschmaatschappij waarin zij altijd weer tot bloei kan komen. Pas wanneer wij de liefde voor het leven zullen terugvinden en ons leven weer willen wijden aan al wat waarlijk leven geeft –waarheid, goedheid, schoonheid, vriendschap, rechtvaardigheid, compassie en wijsheid--, alleen dan, en niet eerder, zullen we resistent worden tegen de dodelijke bacil die fascisme heet.

*********************

Kortom, het is geen boek dat met een optimisme ideeën aandraagt die de wereld verbeteren. Een boek dat (ook) niet van het leven houdt. Een elite die geen ideeën heeft en niet van het leven houdt kan gerust afgeschaft worden ter eer en glorie van de mens. Maar dat idee is als vanzelfsprekend voor deze elite niet aan de orde of is te ingewikkeld om door die elite te kunnen worden begrepen. Maar zij zullen dat idee zeker weten wel fascisme noemen. Zelfs de benoemde fascisten zullen het fascisme noemen.

Van het leven houden, er is geen eer meer aan te behalen tegenwoordig. De jaren zestig bevrijding van het juk van autoritarisme is bijna compleet uit de geschiedenis gewist. Het juk drukt weer pijnlijk op de schouders van wie geen macht heeft of wiens macht onderhevig is aan de framing dat het het ontbreekt aan geestelijke waarden.

VIA 4

Rob Riemen, DE EEUWIGE TERUGKEER VAN HET FASCISME.

Eindelijk iemand die in goed Nederlands zegt wat ik alleen nog maar kan vloeken.

Al is het is het dunne boekje in een vloek en een zucht uitgelezen maar dan weet je ook wat. Namelijk wat je altijd al wist. Alleen met dat weten daarmee betaal je al een prijs want leven met het dilemma van wel of niet je er toe lenen is een gewetensvraag waar niet zo gauw een bevredigend antwoord op te bedenken is. Eigenlijk niet op te bedenken is als je het zuiver wil houden en je jezelf niet steeds met het zicht op de bierkaai waar je tegen staat te praten het zwijgen moet opleggen en je achterbaks aan te passen. Hoe dan ook je betaalt altijd een prijs voor dat weten. Als je kinderen hebt een gekwadrateerde prijs. Daardoor kan ik absoluut niet mild zijn over wat Rob Riemen zo treffend in goed Nederlands zegt, over die eeuwige terugkeer van het fascisme, al zegt hij mij te weinig over hoe dat te voorkomen is. Hij heeft mij te veel vertrouwen in het zelfreinigend vermogen van de gecorrumpeerde elites (waaruit hij zelf voortkomt?) en die nu de geestelijke leegte cultiveren waarin het fascisme weer groot kan worden. VIA welke systematiek binnen het systeem dat gebeurt en hoe die gecorrumpeerde elites ervan mee vreten en mij het licht in de ogen nog niet gunnen. Dat ik dat allemaal met mijn timmerman verstand en als zoon van een metselaar al wist komt door mijn pacifistische en communistische vijftiger jaren opvoeding die ik kreeg van mijn moeder en mijn vader, en die ik dus nergens anders van kreeg om dat nog maar eens te zeggen. Over rancune en ressentiment gesproken. Jawel, maar dan anders.

Rest mij een actueel hoofdstuk uit het boek van Rob Riemen hier integraal te quoten.

Hoofdstuk VI

Geert Wilders en zijn beweging zijn het prototype van hedendaags fascisme. En daarmee zijn zij niets anders dan de logische politieke consequentie van een maatschappij waar wij allen verantwoordelijk voor zijn. Dit hedendaags fascisme is opnieuw het gevolg van politieke partijen die hun eigen gedachtegoed verloochenen, intellectuelen die een gemakzuchtig nihilisme cultiveren, universiteiten die deze naam niet waardig zijn, de geldzucht van de zakenwereld en de massamedia die liever de buikspreker van dan een kritische spiegel voor het volk zijn. Dit zijn de gecorrumpeerde elites die de geestelijke leegte cultiveren waarin het fascisme weer groot kan worden.

***************************************

Wat ik er eerder over schreef geadresseerd aan de gecorrumpeerde justitiële elite volgt hier. Ook toen wist ik wat fascisten zijn en hoe zij worden geanonimiseerd en hoe zij schuilgaan onder geveinsde goede bedoelingen en ignorantie.

http://wwwsjuulvandissel.blogspot.com/2010/10/een-half-productief-leven-in-de.html

DONDERDAG 21 OKTOBER 2010

Een half productief leven in de wachtkamer van de 'Nederlandse Rechtsstaat'.

Al is het helaas door de nood gedwongen wil ik toch graag van de gelegenheid gebruik maken om mijn zicht op de waarheid kenbaar te maken.


Edelachtbare.

Ik wordt geconfronteerd met dat men mij iets niet gunt. Zoals ik het zie. Het licht in mijn ogen omdat men een oordeel heeft omtrent hoe ik zou moeten zijn.

Licht in mijn ogen dat ik heb van plezier waarmee mijn productiviteit al sinds zolang vergezeld gaat. Vanaf mijn 15e tot als ik dan nog niet dood-getreiterd ben mijn 65e levensjaar. Plezier dat ik niet had van de beloning die mij daarvoor ten deel viel. Die beloning moest ik mijzelf geven.

Om nu toch weer geconfronteerd te worden met het feit dat men die mij afpakt. Of na een recht doende uitspraak van deze Rechtbank mijn gebruik van deze aan mijzelf gegeven beloning over een tijdspanne van 5 jaren onmogelijk maakte.

Wil ik Edelachtbare, deze beroeps Rechtbank en alle voorgaande Rechtbanken waarvoor mijn zaak diende, als onafhankelijk onderdeel van het systeem bedanken voor de  slakkengang vlotte behandeling van mijn zaak tegen de gemeente Lelystad? Alleen op voorwaarde dat het geen politiek proces was want zulks verdient geen dank.

5 Jaren. 10 Procent van mijn gehele productieve leven.

En ik was hiervoor ook al 15 jaren non-existent, 30 procent van mijn productieve bestaan voor mijn kinderen, met allemaal gewonnen beroepszaken. Maar daar gaat deze Rechtbank niet over. Te samen is dat 40 procent, 20 jaren van mijn productieve bestaan. Is dat niks? Maar alimentatie betalen mocht ik wel. Ja mocht, want ik deed het graag tot het in weer zo'n rechtszaak om omgangsrecht werd beëindigd. Want daar gaat het Nederlandse recht over. Over recht dat is gebleken geld te zijn. Want GELD IS RECHT...?

Een even lange tijd, percentage van mijn productieve bestaan, is mij in de samenleving een participerende leefwijze onthouden. Door het niet ingaan op het door mij geuite verlangen, te participeren. Via het arbeidsbureau bemiddeld en daarna overeen te komen. Maar toch bleef ik onbemiddeld en daardoor werkloos. Een reden daarvoor is mij nooit bekent gemaakt. Een overheid heeft zo blijkt, geen redenen nodig om iemands leven te verzieken. Alleen maar een doctrine die haar van haar verantwoordelijkheid ontslaat. Zij zou machteloos zijn en ik niet. Ik zou altijd nog voor niks kunnen gaan werken en zo een arbeidsplaats besparen voor wie of wat er de revenuen van heeft. Gesolliciteerd heb ik zeker, maar omdat geld recht is, niet voor gratis werken.

Lang geleden was er zoiets als militaire dienstplicht -dwang-. Ook daartegen moest ik mij verzetten door te procederen, met het gevolg dat er ongeveer tot zo'n 5 jaren van mijn productieve bestaan min of meer verloren ging, want werkgevers wilden er zekerheid over, voor zij mij in dienst namen, dat die militaire dienstplicht-tijd voorbij was. Die ik toen maar nuttig besteed heb, helemaal in de lijn van waarvoor ik dienst weigerde. Actief in de vredesbeweging. En zo is er nog veel meer dwang te melden maar daar is deze toelichting te kort voor. Waarom kon ik bijvoorbeeld geen ambtenaar worden na toch na werktijd maar niet als hobby Middelbaar Beroeps avond Onderwijs te hebben gevolgd. Een stageplaats zat er voor mij niet in, terwijl er toen toch grote behoefte was aan MBO-ers weg en waterbouwkunde voor in de tekenkamer of als opzichter. Maar na 10 dagen onder de wapenen te hebben gediend, zonder een s5 verklaring met groot verlof te zijn ontslagen,   moest de BVD dit onmogelijk maken. Dat is ACHTERBAKS KROMRECHT...!

En nu is er dus al sinds halverwege de jaren 80 zelfs geen arbeidsplaats voor een vakman timmeren die er even een tijdje uit is geweest. En een MBO opleiding is daarenboven ook in het algemeen waardeloos gemaakt, niet meer meer zijnde dan een startkwalificatie. De grote les die ik geleerd heb, is ga nooit lager op de beroeps ladder werken om aan de gang te blijven. Voor je het weet ben je gescheiden, geen vader meer, een zwerver en definitief werkloos ingeschreven bij het GAB als productiemedewerker.

Ik heb er nog wat van kunnen maken en kan waarschijnlijk ook hier aan wie voor een kwartje geboren en mijn wereld vreemd is maar steeds niet tot begrijpen leidend uitleggen wat mij dat aan drastische maatregelen in de sfeer van mijn leefwijze heeft gekost door de minimale voor mij beschikbare middelen. Maar het zo zuur verdiende resultaat ervan laat ik me niet weer afpakken door een nazi-wolf in schaap-uniform*. Die naar ik heb vernomen niet meer voor deze gemeente werkt. Maar wiens houding mijn leven in augustus 2005 helemaal heeft stilgezet, en mijn reputatie als iemand die onder alle omstandigheden voor zichzelf kan zorgen kapot gemaakt. En ook mijn toekomst door de schulden die nu door zijn houding in augustus 2005 zijn ontstaan. Met daar bovenop een loonbeslag als gevolg. Wat denkt zo'n sadist vraag ik mij af. En wat wil die nou bereiken.

Als iemand denkt dat ik wel voor dwang gevoelig ben dan denkt die het verkeerde. Ik wijk nooit voor dwang. Wel gaat er kostbare tijd verloren. Opgeteld nu 25 jaren. Mijn halve productieve bestaan.

Rechtspraak in Nederland is een achterbaks dictatoriaal schrikbewind voor wie in de reële economie reëel maar niet gratis productief is. Ik wijk dan ook niet voor zulk een achterbakse vorm van dwang als waarvan hier de feiten door mij worden aangedragen.

Was ik gratis geweest dan had ik hier niet gestaan. Maar was dan toen wel geconfronteerd geworden geweest, en nu geworden, met dezelfde of nog ergere armoede doordat men mij niks gunt. Omdat men een oordeel heeft omtrent hoe ik zou moeten zijn.

Past U alstublieft het Nederlandse Recht toe want daar ligt het niet aan. Het onrecht ligt aan, met alle respect, hun en des Rechtspraak 's contra-productiviteit.

Het onrecht ligt aan het achterbaks dictatoriale schrikbewind van de Nederlandse Rechtspraak als onafhankelijk onderdeel van het achterbakse systeem van tegenwoordig. En dat sluit die achterbakse overheid als een totalitair systeem niet uit. Daar is die overheid als achterbaks totalitair systeem in haar geheel schuldig aan. Het totalitaire schrikbewind over wie wel productief is maar niet gratis is. Het schrikbewind van een totalitaire kleptocratie. Dat is een kleptocratische totalitaire staat waar deze Rechtspraak een zogenaamd onafhankelijk onderdeel van is die van de burger steelt terwijl die burger daartegen geen verweer heeft.

Maar U, en hun, kunnen er beter niet van uit gaan dat ik geheel geen macht heb. Ik kan na zoveel parasitaire en achterbakse dictatoriale dwang ook schade toebrengen, zoals hier door de gemeente Lelystad in hun verweer is toegevoegd als het enige mij uiteindelijk nog te verwijten feit. Dat onrecht sluipt ons rechtssysteem binnen met de firma Pranger Agin om hun bloedgeld is recht te innen. Moet ik elke keer voor het zelfde feit veroordeeld worden omdat ik dat eerdere onrecht, het geen geld is krom-recht, wil bestrijden? In een totalitaire staat gaat het ook zo. Ik ging er altijd van uit dat in een rechtsstaat het recht zal zegevieren. Daar ga ik nu al een tijd niet meer van uit. Zo is en blijft het tot nader order van nu weer deze Rechtbank.

Maar ik kan begrijpen dat er ook meer meer schrijnende zaken ter behandeling liggen. Zo schrijnend als deze zaak van mij ervoor stond toen ten tijde dat mijn uitkering was beëindigd. Die uitkering die uiteindelijk dusdanig door mijn eigenmachtig optreden, het inslaan van 45 ruiten van het gemeentehuis en daarna door de door mij min of meer afgedwongen communicatie met de gemeente Lelystad, dus opnieuw is gestart maar dan met een onrechtmatige en onwettige achterstand van 30 maanden. Waar de redenen daarvoor al onrechtmatig en onwettig waren is door deze Rechtbank in een andere vergelijkbare zaak besloten dat de beëindiging op zich zonder die onrechtmatige en onwettige redenen al onrechtmatig en onwettig was.

En dan ga ik nu maar weer ongeduldig wachten op een uitspraak van deze Rechtbank, maar niet tot sint-juttemis, want GEEN GELD IS KROMRECHT...!

Er was overweldigend veel dat niks met Recht te maken had, op dat moment na het zoveel jaren te hebben aangezien, mijn rechtvaardigheid(s)besef zo overweldigend onder de voet was gelopen, had mijn incasseringsvermogen zijn grens bereikt. Werd wetteloos Onrecht door mij bestreden. Rechtmatig onwettig als er geen wettig Recht is.


* nazi wolf in schaap-uniform

Kafkaäanse 8 maandelijkse hercontroles ten spijt werd bij het inwerking treden van de WWB gecontinueerd onwetendheid veinzen beleid van deze gemeente, om met gechicaneer een rechtvaardiging te forceren om mijn uitkering te kunnen beëindigen. Maar gelukkig had ik mijn dossier weten te bemachtigen om aan te tonen dat ik aan al mijn verplichtingen had voldaan, ondanks ik dat in het geheel niet behoefde aan te tonen omdat wat de gemeente Lelystad van mij vereiste geen steun vindt in de Wet.

Dewelke onwettige beslissingen, eisen en verdere onrechtmatige procesgang na mijn klaagschrift, zonder rechtshulp van een advocaat de gronden van mijn beroepschrift waren in deze beroepszaak bij de Rechtbank te Zwolle, met haar uitspraak waartegen nu dit beroep dient bij deze CrvB te Utrecht. Zonder advocaat, na advies van, naar aanleiding van een klacht van mij bij de Deken van de Orde van Advocaten te Zwolle, omdat de uit die onrechtmatigheden voortvloeiende complexiteit van mijn zaak over het hoofd werd gezien. Wat de rechter op de zitting van de Rechtbank te Zwolle zei te hebben gelezen...! Waarvan in haar overwegingen en het proces verbaal van die zitting niets is terug te vinden. Met een ongegrond beslissing op dit punt als gevolg. Als er dan zo'n bende van gemaakt wordt, of dat er mij geen volledige deelname in de rechtsgang wordt gegeven, trek ik mijn conclusies. Zoals deze conclusie. Als meerdere rechters, met mij als niet serieus en integer te nemen, dan onder een hoedje blijken te spelen met die chicaneurs... Dan is dat wat hier in deze rechtszaal op deze zitting van de CRvB behandeld zou moeten worden... Ik vind het onverdraaglijk dat er een idee is blijven bestaan van een 'plead guilty burden' terwijl ik toch nergens schuldig aan kan zijn, zoals door mij is bewezen maar wat ik in die uitspraak niet terug kan vinden...!

Geen zaak is identiek maar vergelijkingen zijn mogelijk en ook wel wenselijk om een einde te maken aan deze door deze gemeente gepleegde misdaad...! Wat is dat beleid dat geen steun vind in de Wet, als het zulk een te ver gaande, vernietigend mag het niet genoemd worden maar dat is het op den duur wel, effect heeft op haar gemeente-burgers anders...? Het wordt tijd dat ook  verantwoordelijke gemeenteambtenaren voor zulk een misdaad ter verantwoording worden  geoordeeld... Ook al ben ik de namen van de leidinggevenden in de stukken nog niet tegengekomen, anoniem als zij willen zijn als dieven in de nacht...!

U begrijpt dat ik mij dus helemaal met mijn advocaat instemmend opstel.

Al moet het kotsend van walging over de door mij geopende stinkende beerput van onbehoorlijk bestuur heen. Moesten die achterbakse nazi hypocrieten voor de stank hun neus dichtknijpen en aan het parfumeren slaan. Voor mij is het klaar maar als er nog meer krom-rechtspraak komt ben ik er dus ook klaar voor. Als het gemeentebeleid op dit punt adequaat is gewijzigd, in het geval dat de gemeente mij dit mededeelt, en de door mij geleden schade inclusief de rentes en kosten van incasso en beslagleggingen etcetera vergoed, dan moet ik er maar vrede mee hebben. Resumerend. Wie of wat mij door nazi-bureaucratische molenstenen wil laten vermalen kan erop rekenen dat ik er op z'n minst een kras op zal maken. Als een gek gemaakte schitter diamant. Om met Pink Floyd te spreken “Like a crazy shining diamond...!!!”

VIA 3

WEBLOG
HARRY VAN BOMMEL

woensdag 3 november 2010, 17.07 uur – Harry

Categorie: Algemeen

TANJA NIJMEIJER VECHT DOOR

32 REACTIES »

33. Verder commentaar bij het antwoord van Stan van Houcke op dit artikel van Harry van Bommel is overbodig. http://stanvanhoucke.blogspot.com/2010/11/harry-van-bommel-van-de-sp.html

Reactie door Sjuul van Dissel — maandag 8 november 2010 @ 02:08

Deze reactie van mij moet nog beoordeeld worden...?

Symbolisch actievoeren is het handelsmerk van de SP geworden. Bijvoorbeeld in een hesje gestoken een opengewerkt olievat van gesloopte pallets als brandstof voorzien. Door het censuur panel goedgekeurde leuzen roependen in de woestenij van een afgelegen industriegebied symboliseren de woedende arbeiders van tegenwoordig. Voorzover zij nog niet met een burnout in de bijstand zitten.

En als er dan een Nederlandse vrijheidsstrijdster de daad bij het woord voegt op een willekeurige plek op de wereld waar zij zich op dat moment ook maar bevind dan is zij volgens Harry van Bommel een gevangene, een hersens gespoelde jonge vrouw die geen recht heeft op haar eigen mening over en over haar eigen strijdwijze voor wat zij wil bereiken.

En wie in Nederland zich in het Parlement vertegenwoordigd dacht door Harry van Bommel komt bedrogen uit. De SP vertegenwoordigt mij niet meer. Die partij is slechts mijn symbolische vertegenwoordiging.

Mensen zoals Tanja Nijmeijer vertegenwoordigen mij echt. Om zulke mannen en vrouwen als zij zit Nederland hopeloos verlegen. Fascisten als een Geert Wilders stellen hun symbolen heel gemakkelijk tegenover die van de SP. Met alle bijna niet meer omkeerbare gevolgen van dien. Het verkrachten van wat waar is met de leugen.

Leugens om bestwil? Nee. In de echte wereld is er geen plaats voor zogenoemde om bestwil leugens. Een leugen blijft een leugen. De echte reden ervoor is wat een leugen doet. Dat is het fascisme ondersteunen met woord en daad.

En dan wordt je bijdrage/reactie ook nog niet gepubliceerd..?

VIA 2

Medio augustus van dit jaar schatte de Amerikaanse regering dat het nog 'rond een jaar of misschien langer' zou duren eer Iran over een kernwapen zou beschikken. Dat betekent dat binnen zo'n tien maanden knopen zullen moeten worden doorgehakt.

Opnieuw, laten we de logica op deze bewering loslaten. We hebben hier te maken met een schatting dat 'rond een jaar of misschien langer... Iran over een kernwapen zou beschikken.' Let u op:'zou' dus. Dan: 'rond een jaar of misschien langer', ook de tijdsduur is dus onzeker. Ondanks al deze onzekerheden is zijn stellige conclusie:

Dat betekent dat binnen zo'n tien maanden knopen zullen moeten worden doorgehakt.

Dat kan dus niet. Deze bewering is op teveel onzekerheden gebouwd om legitiem te kunnen zijn. Zowel Van Walsum als de NRC hebben dit niet door, of verzwijgen het.

Dan dit:

Nederland zou er beter aan doen zich vast te verdiepen in de vraag of die interventie Nederlands politieke steun verdient.

Allereerst is het begrip 'interventie' onjuist voor een besluit dat naar alle waarschijnlijkheid volgens Van Walsum zelf illegaal zal zijn, aangezien hij schrijft:

Russische èn Chinese steun voor een daartoe machtigende Veiligheidsraadsresolutie lijkt nauwelijks denkbaar, dus de interventie zal hoogstwaarschijnlijk plaatsvinden zonder mandaat van de Veiligheidsraad.

Het zal dus geen 'interventie' zijn, maar een oorlogsmisdaad, een agressieoorlog die zoals we weten tijdens de Neurenbergse Processen illegaal is verklaard. Waarom noemt Peter Van Walsum een agressieoorlog een 'interventie'? De reden is simpel, net als Wilders en elke modale boef heeft Van Walsum lak aan het recht zodra het hem niet uitkomt. Het recht is slechts instrumenteel voor dit slag mensen, alleen als men er zelf beter van wordt kan het recht gehandhaafd blijven. De vraag is nu: waar berust deze barbaarse mentaliteit van de Van Walsum's in de wereld precies op?

En over de oorlogsmisdaden, de boycot die voor de inval in Irak plaatsvond het volgend.

Ondanks het feit dat deze terreur in strijd was met elementaire regels van het internationaal recht verdedigde Van Walsum tegenover de Australische onderzoeksjournalist John Pilger deze wreedheden als volgt: In December 1999 John Pilger asked Peter van Walsum, Chairman of the UN Sanctions Committee to explain why Iraq is still being subjected to economic sanctions. John Pilger: Why should the civilian population, innocent people, be punished for Saddam's crimes? Peter van Walsum: It's a difficult problem. You should realise that sanctions are one of the curative measures that the Security Council has at its disposal. And obviously they hurt. They are like a military measure. JP: But who do they hurt? PW: Well, this, of course is the problem, but with military action, too, you have the eternal problem of collateral damage... JP: What do you say to those who describe sanctions that have caused so many deaths as 'weapons of mass destruction' as lethal as chemical weapons? PW: I don't think that's a fair comparison. JP: Aren't the deaths of half a million children mass destruction? PW: I don't think you can use that argument to convince me. Voor Peter van Walsum gold het vermoorden van een half miljoen Irakse kinderen onder de vijf jaar als gevolg van onder andere zijn eigen sanctiebeleid niet als een 'argument om me te overtuigen' dat dit beleid ogenblikkelijk gestopt moest worden. De Amerikanen hadden deze politiek uitgestippeld en als een ware Schreibtischmörder voerde Van Walsum de opdracht uit met een kadaverdiscipline waar Eichmann bewondering voor zou hebben gehad. Duidelijk is dat deze Nederlandse oud-topdiplomaat meent dat westerse politici het recht mogen schenden zodra er een 'probleem' ontstaat. Geen enkele jurist ter wereld zal publiekelijk verklaren dat men het recht mag schenden wanneer het hem of haar zo uitkomt. Peter van Walsum doet dit wel. Zijn standpunt is in wezen misdadig, maar verklaart wel waarom hij een 'genocidaal'beleid twee jaar lang zonder enige gewetenswroeging kon uitvoeren, ondanks het feit dat volgens de Verenigde Naties zelf meer dan een half miljoen Irakese kinderen onder de vijf jaar door de santies om het leven was gekomen. Desondanks, of misschien wel juist daardoor was in de ogen van twee NRC-journalisten Van Walsum 'het beste dat Nederland in huis heeft,'en'twee jaar lang het visitekaartje in het buitenland [is] geweest.

Met wat voor soort iemand hebben we te maken die stelt dat de moord op tenminste een half miljoen Irakese kinderen één van de 'curative measures' is, dus één van de 'heilzame maatregelen'? Wat voor mens rechtvaardigt de moord op tenminste een half miljoen Irakese kinderen met het eufemisme 'collateral damage', dus'bijkomende schade.' Laten we eerst het begrip 'collateral damage' analyseren. Is hier sprake van 'bijkomende schade'? Bijkomend bij wat? Het geproclameerde doel was Saddam Hoessein kalt te stellen, maar volgens VN-autoriteiten zelf brachten de sancties 13 jaar lang geen wezenlijke 'schade' toe aan het regime van de dictator. Integendeel zelfs, Saddam en zijn zoons lieten talloze paleizen erbij bouwen, en zijn bendeleden leefden in weelde. Het was alleen de bevolking die zwaar leed onder de sanctieterreur, zoals ook ik van nabij kon constateren in het grote kinderziekenhuis in Bagdad. In 1995 zag ik daar een zaal vol kinderen sterven aan de gevolgen van de westerse inzet van verarmd uranium-wapens. Omdat het Westen een boycot van Irak had bewerkstelligd was er voor deze kinderen, die aan verschillende vormen van kanker stierven, geen pijnstillers en geen medicijnen om de de gevolgen van kanker te verzachten of te bestrijden. De artsen van het ziekenhuis deden een beroep op mij om bij terugkeer in het beschaafde Westen burgers te mobiliseren tegen deze misdaad. Ik heb als journalist gedaan wat ik kon, besteedde er bij de VPRO Radio aandacht aan, maar kreeg geen respons. Men nam het voor kennisgeving aan. De enige die ooit reageerde, was mijn collega Rudie van Meurs die opmerkte dat het een schandaal was dat de westerse politiek dit accepteerde. Ik heb er daarna regelmatig aandacht aan besteed, maar niets. Het eufemisme 'bijkomende schade' is een propagandabegrip waarachter terreur schuilgaat. Er was namelijk geen enkele sprake van 'collateral damage', maar van collectieve bestraffingvan Irakese burgers, 'collective punishment' zoals de VN-autoriteit Dennis Halliday, uitvoerder ter plaatse van deze politiek, terecht verklaarde nadat hij uit protest was opgestapt. Collectieve bestraffing van een burgerbevolking is een oorlogsmisdaad. Met andere woorden: Peter van Walsum rechtvaardigt een oorlogsmisdaad met het begrip 'bijkomende schade', alsof het hier een per ongeluk afgezwaaide bom betreft die een tiental slachtoffers maakt en niet een bewust geplande genocidale politiek, die tenminste een half miljoen Irakese kinderen vernietigde, zoals Halliday en de VN zelf aantoonden. Met andere woorden: Peter van Walsum rechtvaardigt terreur en kan als zodanig zelf gezien worden als een terrorist, dat wil zeggen uitgaande van het Amerikaanse Leger-handboek dat terrorisme aldus formuleert: 'het bewust geplande gebruik van geweld of dreiging van geweld om doelen te bereiken die politiek, religieus, of ideologisch van aard zijn.' Neerlands voormalige 'topdiplomaat'is een aanhanger van de ideologie van de Pruisische generaal Von Clausewitz die stelde dat oorlog 'niets anders [is] dan een voortzetting van het politiek verkeer met andere middelen'. Het is deze leer die de verschrikkingen van onder andere de Tweede Wereldoorlog mogelijk maakte, maar die voor Van Walsum toch niets van zijn aantrekkelijkheid verloren heeft. En dan krijgt men onherroepelijk dit misdadige antwoord op de volgende vraag van John Pilger: Aren't the deaths of half a million children mass destruction? Peter van Walsum: I don't think you can use that argument to convince me. Daarom nogmaals: met wat voor mens hebben we hier te maken?

Dit zijn zo wat stukjes uit het veel langere artikel: http://stanvanhoucke.blogspot.com/2010/11/peter-van-walsum-oud-diplomaat-33.html

VIA

Willen we niet allemaal maar missen we de moed ervoor om net als de tiananmenman op het Plein van de Hemelse Vrede een colonne tanks tegen te houden. Het ontbreken van van de moed ervoor weerhoudt de meerderheid van ons ervan zich überhaupt voor het algemeen belang in te zetten en pal te staan voor ethische beginselen want de prijs ervoor is altijd veel te hoog. Enkelen doen het wel maar blijven anonieme herinneringen van ons collectieve bewustzijn.

Diegenen die zich niet moedig behoeven in te zetten doordat zij zich VIA een systeem manifesteren en zich daar voor met eer en een vaste goed betaalde baan laten belonen. Die lafaards zijn degenen die in naam van Peter van Walsum http://stanvanhoucke.blogspot.com/2010/11/peter-van-walsum-oud-diplomaat-30.html worden bekritiseerd.

Ik hoop dat deze vlijmscherpe kritiek op deze Peter van Walsum door Stan van Houcke ertoe leidt dat deze voor een Internationale Rechtbank moet verschijnen. Op een internationale gezochte oorlogsmisdadigers lijst komt te staan om zich voor een rechter te moeten verantwoorden voor zijn misdaden. Om tot een afschrikwekkend voorbeeld te worden terechtgesteld in het openbaar voor alle zulks stinkend schuim der mensheid. Voor nu en voor de toekomst.

Recht en Bestuur volgens Folkert Jensma.

Sjuul van Dissel zegt: (NB: Deze reactie moet nog worden beoordeeld) dinsdag 2 november 2010, 20:29 uur

Heb de directeur (een van de vorige) van sociale zaken zelf wel eens op visite gehad. Onuitgenodigd maar niet onwelkom. Kon ik eens laten zien hoe ik leef. Een maaltje zelf gevangen (noemt men tegenwoordig gestroopte) en gerookte paling sloeg ie af. Maar goed zo wou (niet wilde) ik aantonen met een zo minimale uitkering goed te kunnen leven op voorwaarde dat ik zuinig met het geld omging. En zoveel mogelijk maar binnen de wet voorzag in mijn levensonderhoud. Dat is vanuit de boot (toen nog met een schrootwaarde en een gratis ligplaats) hout voor de kachel sprokkelen, water halen, volkstuin onderhouden, zelf stroom draaien met een oude generator, gasflessen halen voor douche en koken, netjes alimentatie betalen, geen schulden maken, kinderen bij hun tweewekelijkse bezoek verwennen met de Flevohof, bioscoop, Veluwe en nog veel meer waaronder een OV kaart etc. etc., en niet opgeven je recht te zoeken tegen de verdrukking in.
Maar dan komt zo’n a-sociale dienst onder druk van zekere framing op het idee jouw (je opgedrongen) leefwijze uit te buiten (omdat het op een andere manier niet lukt?) met een je afgedwongen hypotheek krediet waarmee zij je uitkering “voorschieten” om alles wat je van je uitkering hebt uitgespaard en aan goeie bestedingen hebt besteed van je te stelen.
Mijn zegje voor de rechterlijke macht vind u hier:http://wwwsjuulvandissel.blogspot.com/2010/10/een-half-productief-leven-in-de.html
Helaas niet uitgesproken omdat de gemeente (voor de 2e keer onaangekondigd) geen afgevaardigde naar de rechtszitting nodig achtte. En ik er niet meer voor in kon staan me gedeisd te houden. Uitspraak eind november 2010 na vijf en een half jaar misère waarvan anderhalf jaar over de datum voedselbankvoer vreten. De schoften!
Ja mensen, beschouw deze reactie maar als taboedoorbrekend. Er is niks waarvoor ik me zou moeten schamen.

Sjuul van Dissel zegt: (NB: Deze reactie moet nog worden beoordeeld) dinsdag 2 november 2010, 20:29 uur

Heb de directeur (een van de vorige) van sociale zaken zelf wel eens op visite gehad. Onuitgenodigd maar niet onwelkom. Kon ik eens laten zien hoe ik leef. Een maaltje zelf gevangen (noemt men tegenwoordig gestroopte) en gerookte paling sloeg ie af. Maar goed zo wou (niet wilde) ik aantonen met een zo minimale uitkering goed te kunnen leven op voorwaarde dat ik zuinig met het geld omging. En zoveel mogelijk maar binnen de wet voorzag in mijn levensonderhoud. Dat is vanuit de boot (toen nog met een schrootwaarde en een gratis ligplaats) hout voor de kachel sprokkelen, water halen, volkstuin onderhouden, zelf stroom draaien met een oude generator, gasflessen halen voor douche en koken, netjes alimentatie betalen, geen schulden maken, kinderen bij hun tweewekelijkse bezoek verwennen met de Flevohof, bioscoop, Veluwe en nog veel meer waaronder een OV kaart etc. etc., en niet opgeven je recht te zoeken tegen de verdrukking in.
Maar dan komt zo’n a-sociale dienst onder druk van zekere framing op het idee jouw (je opgedrongen) leefwijze uit te buiten (omdat het op een andere manier niet lukt?) met een je afgedwongen hypotheek krediet waarmee zij je uitkering “voorschieten” om alles wat je van je uitkering hebt uitgespaard en aan goeie bestedingen hebt besteed van je te stelen.
Mijn zegje voor de rechterlijke macht vind u hier:http://wwwsjuulvandissel.blogspot.com/2010/10/een-half-productief-leven-in-de.html
Helaas niet uitgesproken omdat de gemeente (voor de 2e keer onaangekondigd) geen afgevaardigde naar de rechtszitting nodig achtte. En ik er niet meer voor in kon staan me gedeisd te houden. Uitspraak eind november 2010 na vijf en een half jaar misère waarvan anderhalf jaar over de datum voedselbankvoer vreten.
[....]
Er is niks waarvoor ik me zou moeten schamen.

[….] ?

O ja, heb ook nog toen alle(!) schulden + deurwaarderskosten etc. van voor de scheiding, ook die van mijn ex de moeder van mijn kinderen betaald. Zeven jaar lang 40% van mijn inkomsten. Niks geen schuldsanering want dat komt niet bij op en vind ik geen recht.

Sorry dat ik in gewoon Nederlands maar soms niet helemaal in ABN mijn probleem met de rechterlijke macht en de gemeente heb uitgelegd. Nog niet zo lang geleden was mijn schriftelijke communicatie nog handgeschreven met pen en papier. Naar later bleek voor de prullenbak! Dus schrijf ik tegenwoordig sinds een paar jaar met 'bit's', en ik moet toegeven dat het nu een www-bereik heeft. Het wordt tot in Rusland en de USA en Singapore gelezen heb ik gemerkt. Waarschijnlijk door hun geheime diensten. Sjonge sjonge.

Even geen Recht en Bestuur?

dinsdag 2 november 2010 door Folkert Jensma

Uitspraak 65: Mag een stel in de bijstand huisbezoek van de sociale dienst weigeren?

Mag je de sociaal rechercheur de deur weigeren als je met je gescheiden man   dagelijks samen eet en nog een kind kreeg?Met commentaar van NJB-redacteur en hoogleraar bestuursrecht Tom Barkhuysen en van NJB-medewerker Guus Heerma van Voss, hoogleraar sociaal recht. Beiden in Leiden. Lees verder »

Geplaatst in Bestuursrecht | Dit bericht heeft 17 reacties

De titel van dit blog van Folkert Jensma impliceert dat het zou gaan over rechten en over bestuurders die hun interpretatie van het recht hanteren in de uitvoering van hun beleid. Er zijn om te beginnen drie kanten aan het besprokene op dit blog maar ik constateer dat maar één kant de ruimte krijgt. De juridische kant. De bestuurders kant komt buiten het gezwatel van hier en daar een rechtse reaguurder niet aan het woord (…!). En de kant van wie bestuurd wordt ook niet buiten dan de overwegingen en uitspraak van de rechters die op het internet staan.

Hier zo wat van dus niet in de openbaarheid komende reacties van mij “die nog beoordeeld moeten worden”. De eerste is de originele, de tweede is de door Folkert Jensma geredigeerde, en de derde is mijn reactie daarop. De linken leiden naar het artikel in de nrc-handelsblad> en het gehele artikel dat op mijn blog staat. De aanleiding voor het starten van deze!

De stem van al degenen die het recht en het bestuur ---en alle interpretaties ervan op dat blog--- ondergaan moeten komt niet aan het woord. Het is wel duidelijk wat er dan overblijft. Een parodie op wat in de raadkamer van een Rechtbank zou kunnen hebben worden besproken. Met de uitleg van Folkert Jensma erbij.

Anne Frank in de 21e eeuw

Met droge ogen oorlogsbeelden en die van de naoorlogse armoede zien is voor mij een onmogelijkheid. Maar toch ben ik niet sentimenteel. Mij is op niet zachtzinnig wijze de heroïsche strijd bijgebracht die vereist was tegen het nazi-fascisme om vrede te bereiken. Heb dan ook het dagboek van dit jonge slachtoffer niet gelezen. Wat haar overkwam kan volgens mij niet met woorden worden beschreven. Het is te erg. Alleen de hoop dat het ten goede zal keren kan met woorden worden gezegd. De beschrijving van de heroïeke strijd om het goede te behouden en af te rekenen met het kwade. Het kwaad van sektarisch nationalisme. Het kwaad van geloofsstrijd en landjepik. Zoals ik het zie is het eerste middeleeuws en het tweede prehistorisch. Dus waarom Anne Frank in de 21e eeuw niet met een Palestijnse sjaal om de schouders? Hoop doet leven voor wie overleeft. Zij is dood, ellendig gestorven door sektarisch en nationalistische geweld. Het zelfde geweld dat nu in het Midden Oosten de levens van zoveel jonge slachtoffers al veel te lang beheerst. De heroïeke strijd die ertegen gevoerd wordt is niet minder heroïek dan die van de geallieerden tegen het nazi-fascisme. Met droge ogen die oorlogsbeelden en die van de naoorlogse armoede in Gaza zien is voor mij ook nog steeds een onmogelijkheid. En dan is daar na zo'n langdurige strijd ook nog niet eens ook maar een beginnetje van vrede. Het sektarische en nationalistische, middeleeuwse en prehistorische landjepik geweld gaat er onverminderd door. Daarom gun ik elk Palestijns jong mens dezelfde erkenning voor zijn of haar heldhaftigheid zolang zionistische sektariërs hun land bezetten. Zionistische sektariërs die onderhand ook wel nazi-fascisten genoemd kunnen worden als een afkorting van het begrip nationaal zionistische fascisten. Hoe zij omgaan met de Palestijnen valt helemaal onder dat begrip. Zoals die zionisten, toen zij nog wel Jood waren zou ik bijna zeggen, zelf hadden ondervonden. Ik weiger mijn begrip over het ware Jodendom in die zin bij te stellen.